De rolstoel van Estiben, de boodschap van Krishna en de dynabands voor de ouderen in Nepal.

De sociale onderneming Physical Therapy Abroad

Wie ons al een tijdje volgt weet het, wij zijn een sociale onderneming. Dat wil zeggen dat wij een commerciële organisatie zijn, met een ideële missie. Of beter gezegd, hoe meer omzet wij maken, des te meer geld gaat er naar het goede doel!

Nou vind ik het sowieso al hartstikke leuk om mijn werk te doen, maar elke keer dat we een factuur mogen sturen voelt het als een soort persoonlijke overwinning. Hoppa! Weer wat geld opzij voor onze projecten! Een beter gevoel is er denk ik niet te behalen uit je werk als sociaal ondernemer én oprichtster van de organisatie.

Deze blog wil ik al een tijd schrijven, maar vanwege de drukke werkzaamheden komt het er elke keer niet van. Vandaag neem ik er gewoon de tijd voor. Er gebeuren zoveel gave dingen, dat ik niet kan wachten een aantal “achter-de-schermen”- voorbeelden met jullie te delen. Want wat vind ik het ontzettend gaaf wat we met zijn allen als beroepsgroep bereiken, door simpelweg samen te werken.

#therapymovespeople is niet voor niets gekozen als onze slogan, wij bewegen mensen!

Wat we tot dusver bereikt hebben

In 2018, ons eerste jaar, is de ontwikkeling van het Pointing Book gestart. Een boek waarmee je als fysiotherapeut makkelijker communiceert met patiënten die niet dezelfde taal spreken als jij. Aan de hand van plaatjes en illustraties kun je anatomie, fysiologie en oefeningen inzichtelijker maken. Door de bijdragen van onze allereerste deelnemers en de gratis inzet van ontwerpster Romy Kühne hebben wij vlak voor de eerste Therapy Trek de eerste druk opgeleverd gekregen. En nog even extra opscheppen, we zijn al bezig met het verspreiden van de tweede druk!

In ons jaaroverzicht vertelden we eerder over de rollen dynabands, opblaasballen en andere oefenmaterialen die we uitdeelden bij een aantal projecten in Nepal. Na een tip van een vrijwilliger sloegen we groots in en konden we de lokale mensen in de diverse instellingen ermee verblijden. Ze gingen er ook gelijk mee aan de slag. Ontzettend leuk om te zien…

Een nieuw jaar met nieuwe doelen

Dit jaar hebben we nieuwe doelen waarvoor we geld inzamelen. Kijkend naar de eerste maanden van dit jaar zijn er al wat leuke initiatieven vanuit de projecten gekomen. Zo was Charlotte als vrijwilliger aan het werk in Costa Rica. Zij ontwikkelde daar een oefenprogramma waardoor o.a. ouderen op één van de projecten zelf oefeningen kunnen doen. Met behulp van het door haar bedachte kaartensysteem blijven ze in beweging ook wanneer geen fysiotherapeuten of sportbegeleiders aanwezig zijn.

Dit kaartensysteem wordt in april met de volgende vrijwilligers nog verder getest en uitgebreid, zodat het ook op andere projecten ingezet kan worden.

Charlotte in Costa Rica- in actie met zelf bedachte kaartsysteem

Charlotte gaf ons verder de tip voor een andere investering. Een van de kinderen van de gehandicaptenschool komt uit een nogal afgelegen gebied. Hij heet Estiben en zijn familie woont in een natuurreservaat. Zijn rolstoel en de wielen gaan hierdoor regelmatig stuk, vanwege de slechte wegen (lees: geen wegen) bij zijn huis. Dat maakt hem behoorlijk afhankelijk, want zonder zijn rolstoel komt hij letterlijk nergens.

Daarom hebben we (natuurlijk in overleg met de projectorganisatie) geïnventariseerd wat de kosten zijn voor stevigere wielen en een vervangende rolstoel. De wielen kunnen inmiddels aangeschaft worden. En de betere rolstoel zal vanuit de gehandicaptenschool gesponsord worden!

Dan is er nog Krishna. Hij deelt regelmatig via FacebookMessenger berichten hoe het met hem gaat. Onlangs deelden we op social media al een video, waarin duidelijk te zien is hoe hij zich goed weet te redden in het opvangcentrum, ondanks zijn hoge dwarslaesie (check vooral hoe snel hij kan schrijven met zijn hoofd!! -> op 1min25). Deze week deelde hij zijn nieuwe website met me. Hij komt op voor de andere bewoners van het opvangcentrum die niet zoals hij beschikken over internethandigheid en een internationaal netwerk.

Dat is eigenlijk wat ik het meest inspirerende vind aan het werken als fysiotherapeut in het buitenland. Dat je mensen leert kennen die bijvoorbeeld een ernstig ongeluk hebben gehad, blijvend geïnvalideerd raken en in barre omstandigheden moeten leven. Toch blijven zij positief in het leven staan. Ik raad elke fysiotherapeut (in opleiding) op een project in Kathmandu dan ook aan om Krishna eens te bezoeken en een praatje met hem te maken. Een beter voorbeeld van wat je als mens kan bereiken met doorzettingsvermogen zul je niet vinden. Hoe mooi is het om als hulpverlener onderdeel van zijn revalidatie proces te mogen zijn.

Ook met zijn nieuwe website willen we wat doen. We weten nog niet precies wat, want onze missie is natuurlijk om mensen te ondersteunen op fysiotherapie gebied. Dus mocht je goede ideeën hebben, laat het ons vooral weten!

Waar ben ik nou zo trots op?

Ten eerste heb ik zelf jarenlang als fysiotherapeut gewerkt, diverse collectes gelopen, goede doelen gesteund etc. En waar ik me altijd ontzettend aan stoorde is de tijd die het duurt voordat er een keer verandering plaatsvindt.

Bij de oprichting van Physical Therapy Abroad was ik dan ook vastbesloten. Welke investeringen er ook moesten worden gedaan, er zou geen ellenlange administratie aan te pas komen!

Geen onnodige bureaucratie dus, maar snelle hulp waar het nodig is. Dat is dus waar ik trots op ben en waarom ik deze blog met jullie wilde delen. Gaaf om te zien hoe initiatieven, die vaak op aanraden en advies van onze vrijwilligers en studenten uit het buitenland komen, snel bewerkstelligd kunnen worden!

— Mirthe, oprichtster Physical Therapy Abroad

Dit bericht is geplaatst in Blog . Bookmark de link .